Winnaar met stijl

Het heeft een behoorlijk aantal jaren geduurd, maar Borussia Dortmund is eindelijk ‘zuruck im Konigsklasse’. De regerend kampioen mocht gisteravond het bal der giganten openen in eigen huis. Arsenal was de tegenstander. Een club van stand, maar door het vertrek van enkele sterkhouders beschikt Arsene Wenger momenteel over een matige selectie. Hierdoor was er voor de thuisploeg geen beter moment om Arsenal te treffen. Na jaren vol tegenslag beleefde de ploeg van de excentrieke trainer Jurgen Klopp het afgelopen seizoen een jaargang waarin alles op zijn plek viel. De equipe was uitermate fit en speelde met fris en aanvallend voetbal menig tegenstander van het kastje naar de muur. Dit seizoen zal het de terugkeer in de top van het Duitse voetbal willen bevestigen. De start in de Bundesliga is echter uitermate moeizaam. Het gaat gewoon in tegenstelling tot vorig seizoen even niet vanzelf. Er is een gebrek aan doortastend optreden en teveel spelers zijn niet in vorm. Op momenten dat een ploeg niet in vorm is moet een leider de rest naar een hoger niveau brengen.

Beseffen dat er meer nodig is dan talent

Normaliter kijk ik zelden naar een wedstrijd van Jong Oranje. Het was dan ook heel toevallig dat ik gisteren tijdens het zappen Jong Bulgarije- Jong Oranje op mijn beeldscherm zag verschijnen. Aangezien er geen goed alternatief voor handen was besloot ik toch nog een tijd te kijken. Ik was namelijk benieuwd welke spelers er boven uit zouden steken en in de toekomst een stap kunnen zetten naar het grote Oranje. Hoewel Leroy Fer al zachtjes op de deur van Bert van Marwijk klopt, zag ik twee spelers die op, weliswaar niet al te korte, termijn een oproep kunnen verwachten. Niet omdat ze nu al een dragende kracht zijn in Jong Oranje, maar wel doordat ik zie dat er nog genoeg rek in beide spelers zit. Bovendien zijn het talenten die de drang hebben zichzelf te verbeteren. Spelers als Phillip Cocu en Jaap Stam hebben in het verleden bewezen dat je daarmee een mooie carriere kan opbouwen

Geen gejuich bij komst Sneijder naar United

Alex Ferguson is al 25 jaar manager van Manchester United. Aan het begin van zijn dienstverband was het zijn grote doel om Liverpool van zijn troon te stoten. Aan het einde van het vorige seizoen is dit doel, ondanks een overdaad aan zwakke prestaties, met het behalen van de 19^e titel bereikt. Één van de grootste kwaliteiten die Ferguson kent is het creeren van een winnaars mentaliteit onder zijn selectie. Spelers die uitwaaien naar pakweg Sunderland worden door die managers geroemd om hun ‘never give up’ instelling. Zelf kan de eigenwijze Schot erg slecht tegen zijn verlies. De overtuigende nederlaag in de jongste Champions League finale deed hem dan ook zichtbaar pijn. Liverpool is voorbij gestreeft en hoewel de nationale titel zeer belangrijk blijft heb ik het idee dat Ferguson een nieuw doel heeft; Barcelona verslaan. De vraag is met welk middel dat doel bereikt moet worden.

Michel Vorm praat het liefst over Michel Vorm

Eigenlijk zou ik het dit keer hebben over het wanhopige en onbegrijpelijke transferbeleid van PSV. Helaas werd dit onderwerp maandagavond aan tafel bij Voetbal International al uitgebreid besproken en aangezien ik geen liefhebber ben van papegaaien gedrag besloot ik het maar even links te laten liggen. Diezelfde maandag was er de laatste wedstrijd van de eerste speelronde in de Premier League. Zoals Mart Smeet zou zeggen:"Les extremes se touchent". Het kapitaalkrachtige Manchester City moest het opnemen tegen het kleine Swansea City. Vooraf werd er door Robbie Savage nog lacherig over gedaan:"Swansea in my opinion will go down because goalie and back four are not strong enough for Premier League". Ik vroeg mij direct af of deze Savage de doelman van Swansea ooit aan het werk had gezien. Maar goed, deze controversiele gek doet wel vaker uitspraken zonder na te denken. Toch zat hij er wat mij betreft niet helemaal naast.

Gelukkig is voetbal geen jurysport

De voorbereiding zit er eindelijk op. Een aantal competities die ik met bovengemiddelde belangstelling toon komen langzaam op gang. De Eredivisie en de Bundesliga zijn een week geleden al van start gegaan en dit weekend volgt ook de Premier League. Eindelijk wordt er gestreden om punten. Geen oefenwedstrijden in de provincie of zelfs andere werelddelen. Geen oneindige wisselmogelijkheden en gezapige toeschouwers die nog in vakantiemodus hun ploeg aanschouwen. Nee, de emoties zijn weer aanwezig. Het draait weer om winst en verlies.

Paul Scholes; Een liefhebber van schaduw

Gisteravond was er in een bomvolle Amsterdam Arena een uitgebreid eerbetoon aan Edwin van der Sar. De gehele Nederlandse pers besteedde aandacht aan het ‘farewell’ van misschien wel de meest complete doelman aller tijden. De afscheidswedstrijd van één der beste keepers die Manchester United heeft gekend was tijdens de open dag van Ajax absoluut het hoofdprogramma. Ook niet zo vreemd eigenlijk, want de toeschouwers kwamen door de aanwezigheid van nogal wat wereldtoppers van heden en verleden behoorlijk aan hun trekken. Toch was het vooral een kans om Van der Sar te waarderen en hem nog één keer te bedanken voor al zijn prestaties. Van die mogelijkheid werd volop gebruik gemaakt! Aanstaande vrijdag is er voor veel spelers die gisteren op het veld stonden wederom een testimonial. Een zeer opmerkelijk testimonial.