Michel Vorm praat het liefst over Michel Vorm

Eigenlijk zou ik het dit keer hebben over het wanhopige en onbegrijpelijke transferbeleid van PSV. Helaas werd dit onderwerp maandagavond aan tafel bij Voetbal International al uitgebreid besproken en aangezien ik geen liefhebber ben van papegaaien gedrag besloot ik het maar even links te laten liggen. Diezelfde maandag was er de laatste wedstrijd van de eerste speelronde in de Premier League. Zoals Mart Smeet zou zeggen:"Les extremes se touchent". Het kapitaalkrachtige Manchester City moest het opnemen tegen het kleine Swansea City. Vooraf werd er door Robbie Savage nog lacherig over gedaan:"Swansea in my opinion will go down because goalie and back four are not strong enough for Premier League". Ik vroeg mij direct af of deze Savage de doelman van Swansea ooit aan het werk had gezien. Maar goed, deze controversiele gek doet wel vaker uitspraken zonder na te denken. Toch zat hij er wat mij betreft niet helemaal naast.

Gelukkig is voetbal geen jurysport

De voorbereiding zit er eindelijk op. Een aantal competities die ik met bovengemiddelde belangstelling toon komen langzaam op gang. De Eredivisie en de Bundesliga zijn een week geleden al van start gegaan en dit weekend volgt ook de Premier League. Eindelijk wordt er gestreden om punten. Geen oefenwedstrijden in de provincie of zelfs andere werelddelen. Geen oneindige wisselmogelijkheden en gezapige toeschouwers die nog in vakantiemodus hun ploeg aanschouwen. Nee, de emoties zijn weer aanwezig. Het draait weer om winst en verlies.

Paul Scholes; Een liefhebber van schaduw

Gisteravond was er in een bomvolle Amsterdam Arena een uitgebreid eerbetoon aan Edwin van der Sar. De gehele Nederlandse pers besteedde aandacht aan het ‘farewell’ van misschien wel de meest complete doelman aller tijden. De afscheidswedstrijd van één der beste keepers die Manchester United heeft gekend was tijdens de open dag van Ajax absoluut het hoofdprogramma. Ook niet zo vreemd eigenlijk, want de toeschouwers kwamen door de aanwezigheid van nogal wat wereldtoppers van heden en verleden behoorlijk aan hun trekken. Toch was het vooral een kans om Van der Sar te waarderen en hem nog één keer te bedanken voor al zijn prestaties. Van die mogelijkheid werd volop gebruik gemaakt! Aanstaande vrijdag is er voor veel spelers die gisteren op het veld stonden wederom een testimonial. Een zeer opmerkelijk testimonial.

Zeker geen eendagsvlieg

Afgelopen zaterdag was er in Gelsenkirchen de strijd om de Duitse Supercup. Het was niet zomaar een opwarmertje, want de Kohlenpottderby stond op het programma. Bekerwinnaar Schalke 04 moest het in eigen huis opnemen tegen regerend landskampioen Borussia Dortmund. De afgelopen weken berichtten media over de progressie die Schalke onder Ralf Rangnick zou hebben gemaakt. Ik was dan ook erg benieuwd hoe Borussia Dortmund er twee weken voor het begin van de Bundesliga voor zou staan.

Ook mijn voorbereiding gaat weer van start

De Champions League finale van 26 mei is de laatste voetbalwedstrijd die ik heb bekeken. Bijna twee maanden verder besef ik dat ik inmiddels een behoorlijke periode geen wedstrijd meer heb gezien. Dat is voor mij echt een zeldzaamheid. De voetbalkalender staat immers overvol en het aanbod op televisie is eigenlijk zo gestructureerd dat ook zonder decoder veel wedstrijden of samenvattingen te zien zijn. Voor de echte cracks, waar ik er ook één van ben, is er dan ook nog het internet waar veel beelden zijn terug te vinden. Iets meer dan een jaar geleden was er het wereld kampioenschap in Zuid-Afrika. Op het moment dat Iniesta het belangrijkste doelpunt uit zijn loopbaan maakte en daarmee een droom van vele Nederlanders uitéén spatte, keek ik alweer vol verwachting uit naar het nieuwe seizoen. Hoe anders is het dit jaar.

Altijd honger naar meer,meer,meer

Nederland heeft in de loop der jaren veel topspitsen gekend. Op 1 juli 1976 werden twee daarvan op de wereld gezet. Al snel zag men dat de één een groot talent was. Het was dan ook niet zo vreemd dat Patrick Kluivert bij Ajax al vroeg zijn debuut maakte. Hij was zelfs nog een tiener op het moment dat hij de hoofdstedelingen in 1995 de zege in de Champions League schonk. De andere topspits was op dat moment nog behoorlijk anoniem. Zijn talent zat hem in tegenstelling tot Kluivert niet in zijn voeten, maar in zijn hoofd. Ruud van Nistelrooy zou, zoals later zou blijken, vooral het talent hebben om altijd meer te willen. Westerlingen zouden geen honger kennen, maar de in Geffen geboren Ruud kent zijn grootste kwaliteit juist in het hongerig zijn. Altijd wil hij meer. Meer kansen, meer doelpunten, meer geld.